Samotny-ojciec

Samotnie wychowywane dzieci przez jednego z rodziców

Wpisy z tagiem: odpowiedzialność

Witam wszystkich.

Przepraszam za tak długi czas nie odzywania się i informowania Was o wszystkim co się dzieje u Nas. Po pracy wolny czas poświęcam na pomoc Kasi w domu. Tu pólka tam haczyk, wyjazdy do sklepów po różne rzeczy. Do  Ikei po magnes przyczepiany do ściany aby powiesić na nim noże , podkleić meble Zosi filcem, żeby podłoga się nie rysowała itp.

Przywieżliśmy meble, ubrania, AGD i wiele innych rzeczy Kasi i Zosi. W domu zapanowała rewolucja i bałagan. Robiliśmy remanenty, co zostawić a co spakować na potem i odstawić na pułki. Do tej pory nasza szafa przesuwna składająca się z trzech sekcji była tylko dla dwóch facetów a teraz musiała zmieścić cztery osoby tym bardziej , że są to kobiety i mają więcej kreacji. :) W kuchni też rewolucja. Kasi dałem wolna rękę i powiedziałem: kuchnia jest Twoja i urządz ją jak chcesz. 

Ciekawi Was, jak nam się układa? Rozumiemy się w 100%  , o wszystkim rozmawiamy i wspólnie wszystko  uzgadniamy. Kuba z Zosią bardzo dobrze się dogadują, ona siada mu na kolanach i razem oglądają  filmy, Allegro itp. a jeszcze jedno przyjechały z nami ukochane kotki tak tak koty……. hm ,większość jest czarna. Zaadaptowałem dla nich jedno pomieszczenie (50 m 2) a w nim klatki do spania i półki na ścianie do skakania itp. Cały czas jest coś do zrobienia i brak czasu na pisanie o naszym nowym życiu. W wolnych chwilach chodzimy na spacery a wieczorem jak dzieci już śpią siadamy sobie w salonie przy palącym się kominku i rozmawiamy o wszystkim słuchając muzyki. 1 listopada obiecałem Kasi, że pojedziemy na Powązki na spacer i na groby mojej rodziny.

Obiecuję, że już nie długo znów zacznę pisać częściej na blogu a i Kasia też coś o Nas napisze.

C.D.N.

1 września Kasia do mnie zadzwoniła i powiedział: Czarku, załatwiłam prawie wszystkie sprawy związane z zamknięciem firmy i ……. zapadła cisza, Czy chcesz nas zabrać do swojego domu?  Kiedy, spytałem? W piątek 4 września zrobimy urodziny Zosi a w sobotę będziemy się pakować i wyjedziemy do Naszego domu już razem, chodżby w nocy. Cudownie Kasiu, odpowiedziałem.

W czwartek 3 września o 8-10 wyjechałem z Kubą samochodem z przyczepą na urodziny Zosi. Na nawigacij pokazało nam 563 km. do Szczecina. Według planu mieliśmy być na miejscu o 16-15 . Jechaliśmy sobie słuchając muzyki i rozmawiając na różne tematy podziwiając wszystko co mijamy. Dawno tak spokojnie nie rozmawialiśmy nie śpiesząc się. Przypomnę, że Kuba podczas wakacji pracował a jak miał czas wolny to spotykał się z kolegami i koleżankami. Wypady na grille, kino, koncerty itp, bo miał wakacje a dla mnie nie starczało już czasu :) Po drodze robiliśmy sobie przystanki na odpoczynek i jedzenie. W Szczecinie byliśmy o 17-23. Dziewczynki już na nas czekały na skrzyżowaniu nie opodal domu. Było gorące przywitanie. Zosia mnie przytuliła a ja ją całowałem a potem przywitałem się z Kasią :), potem synek się przywitał z dziewczynkami. Była kolacja, rozmowy o wszystkim i wieczorny spacer po mieście. Kuba woził Zosię w wózku a ja trzymając Kasię za rękę lub w pół idąc za Naszymi dziećmi rozmawialiśmy o wszystkim. W pewnym momencie Kasia przystanęła biorąc mnie za dłonie i patrząc swoimi zielonymi oczami w moje niebieskie w blasku ulicznych neonów powiedziała:  Jestem szczęśliwa z Tobą.Przytuliliśmy się mocno a Nasze dzieci to widziały i uśmiechały nie wiedząc o czym rodzice rozmawiają.  Do domu wróciliśmy o 21-45. W piątek rano po śniadanku Kasia poszła ostatni raz do pracy a ja z Kubą i Zosią ruszyliśmy w miasto na zwiedzanie. Pojechaliśmy na Wały Chrobrego i oglądaliśmy panoramę miasta i Odry. Zjedliśmy sobie śniadanko przygotowane przez „mamuśkę” w parku. Ruszyliśmy dalej w stronę centrum. Przechodząc koło sklepu z zabawkami Zosia kazała nam się zatrzymać i paluszkiem pokazywała lalki na wystawie. Prosiłem, żeby wybrała, która jej się podoba a ona pokazywała : ta i ta i trzecia, czwarta, piąta, szósta i siódma. Ja z Kubą zaczęliśmy się śmiać. Spytałem się Córeńki a może wróżka w fioletowej sukni z różdżką w ręku. Zosia odpowiedziała: tak tak, tą lalę. W czasie zakupów dostaliśmy telefon od Kasi, że już czaka na nas pod pracą. Razem pojechaliśmy do sklepu po zakupy na urodziny. W domu przygotowywania na przybycie pierwszych gości którzy byli zaproszeni na 17-30. Były prezenty i oczywiście tort z trzema świeczkami. Przyjęcie urodzinowe skończyło się o 21-40. Szybkie sprzątanie i hop do łóżka aby rano w sobotę wstać i zacząć się pakować.

Sobota 8-30, szybkie śniadanie, kawa. Kasia pakowała a my z Kubą nosiliśmy do samochodu i przyczepy różne rzeczy, nie było końca.  O 14 szybki obiad i z powrotem do pracy. Czas tak szybko mijał a my w „polu”. Godzina 20-45 a my dopiero ruszamy do Naszego domu. Wyjazd ze Szczecina a potem ciemna noc i my we czwórkę. Z początku Kuba ze mną siedział a potem się zmienił z Kasią, która siedziała do samego końca aż do domu rozmawiając ze mną abym nie zasnął. W czasie drogi kilka razy się zatrzymywałem na przysłowiowe wyprostowanie kości. W czasie jazdy Kasia karmiła mnie kanapkami i nalewała kawę aby nie tracić czasu na postoje i podążać do celu. Około 5 rano zaczęło świtać a my nadal w drodze. Prędkość na zegarze nie przekraczała 70 km. na godzinę, przepisowo i bezpiecznie a dodatkowo pełna przyczepa. Dzieci spały a my rozmawialiśmy szeptem. Na miejscu byliśmy o 8-30 ( niedziela ). Wjeżdżając na ogród zobaczyliśmy kolorowe baloniki i napis „WITAMY” zrobione przez moją rodzinę na powitanie Kasi i Zosi.

Rozpakowywanie…………

c.d.n.

Z perspektywy kilku lat bycia samotnym tatą wiem, że poznanie kobiety jest bardzo trudne. :roll: Podczas pisania maili wszystko jest Ok :lol: ale po jakimś czasie pisząc, że sam wychowuję syna następuje konsternacja u rozmówczyni. Słyszę: że jestem cudownym facetem, tatą i ………….. następuje stopniowo zakończenie znajomości. Dlaczego tak jest? :twisted: Czy wszystkie kobiety tak reagują czy tylko Polki? Fakt, samotnych ojców jest około 10% a 90% to samotne mamy. Kobiety w nas facetach chcą widzieć typowych macho a my ojcowie: gotujemy, sprzątamy, pierzemy, prasujemy, chodzimy na wywiadówki, robimy zakupy itp. Jesteśmy jak kobiety, tylko że w spodniach i z zarostem. Dlaczego domeną jest wychowywanie dzieci przez samotne mamy? My ojcowie jesteśmy bardziej rezolutni i silniejsi psychicznie bo wykonujemy trzy zawody, zastanawiacie się jakie? :roll: próbujemy w części być matkami, ojcami i dodatkowo pracujemy, tak więc niczym nie różnimy się od samotnych mam a dlaczego jesteśmy tak dyskryminowani?

Dlaczego jesteśmy źle spostrzegani? :-(

Ja nie jednokrotnie czuję się gorszym facetem, bo nie jestem macho?

Czy jest moją winą, że matka nie chciała syna i nie walczyła o niego a ja walczyłem jak przysłowiowy lew i mam go przy sobie. Nawet nie założyłem jej alimentów a powinienem. Każdego dnia jestem szczęśliwym ojcem, że mam go przy sobie.

Samotne mamy chcą poznać tylko samotnych mężczyzn (bez bagażu). Chcą aby ten facet akceptował jej dzieci ale one nie chcą akceptować dzieci faceta. Czy to nie jest EGOIZM, szanowne Panie? 8-O


  • RSS